MENU

Poetin
Tag Archive

398

Poetins politiek werkt averechts

Geen onderdeel van een categorie

januari 17, 2022

In het geopolitieke steekspel tussen het Westen en Rusland isoleert Wladimir Poetin zich steeds verder. De Russische inmenging sinds 2014 in de Donbas en de annexatie van De Krim – onderdelen van Oekraïene die etnisch Russisch zijn – hebben het Oekraïense nationalisme aangewakkerd. Oekraïene is Europeser geworden na 1991. Bijna alle satellietstaten van de voormalige Sovjetunie willen bij Europa en haar instituties (de EU en de NAVO) horen. Voor Poetin is dat een ondermijning van de Russische invloedsfeer. Hij ziet niet dat het Europese samenwerkingsmodel van wederkerigheid voor veel jonge Oosteuropese naties eenvoudig aantrekkelijker (want minder bedreigend) is dan de Russische machtspolitiek om afvallige vazalstaten terug in het Moederland te brengen, goedschiks, dan wel kwaadschiks.

Poetin wint tot nu toe de slagen in deze nieuwe Koude Oorlog maar hij kan de oorlog zelf niet winnen. Lees een goede analyse van Ivo van Wijdeven die in 2019 verscheen in de Internationale Spectator

https://spectator.clingendael.org/nl/publicatie/waarom-het-moederland-klein-rusland-niet-kan-loslaten

en een actuele update van de huidige situatie van Olivia Durand die gisteren verscheen op The Conversation, ‘Hoe Russisch is Oekraïene’.

Uit The Conversation:

”Een in 1762 gepubliceerd politiek pamflet beschreef een gesprek tussen “Groot Rusland” en “Klein Rusland”. In de uitwisseling weigerde Klein-Rusland zich te laten reduceren tot een deel van Groot-Rusland en bracht het zijn eigen unieke geschiedenis en identiteit naar voren. In die tijd werd de naam “Oekraïne” nog niet gebruikt om een staat aan te duiden. Maar het zelfstandig naamwoord oekraina – een woord dat in verschillende Slavische talen “grensgebied” betekent – werd al gebruikt om het toekomstige grondgebied aan te duiden: het uitgestrekte steppegebied rond de rivier Dnipro (Dnjepr) en grenzend aan de Zwarte Zee.

De term Klein-Rusland werd geleidelijk verlaten in het tijdperk van het nationalisme, toen 19de-eeuwse Oekraïenssprekende academici en denkers besloten de oude denigrerende term te ondermijnen om het moderne idee van Oekraïne als natie te ontwikkelen. Maar twee eeuwen later, onder het leiderschap van Vladimir Poetin, maakt Rusland gebruik van deze historische vertogen om zijn eigen invallen in onafhankelijk Oekraïne te rechtvaardigen. Hij maakte zijn gevoelens duidelijk in een artikel uit juli 2021, gepubliceerd op zijn presidentiële webpagina, toen hij schreef over Russen en Oekraïners als “één volk – één geheel”.

De hoofdstad van Oekraïne, Kyiv (of Kiev), is herhaaldelijk omschreven als de “moeder der Russische steden”. Kiev was het centrum van het Kievitisch Rus’ (882-1240), een orthodoxe middeleeuwse staat waartoe de Russische leiders – van de tsaren tot Poetin – de oorsprong van hun land herleiden (een afkomst die ook door Wit-Rusland en Oekraïne wordt beweerd). Deze bewering wordt vaak gebruikt om de aanspraken van Rusland op Oekraïens grondgebied te ondersteunen.

Maar dit is een misvatting. Terwijl de voorloper van het Russische rijk, Moskou, verrees in de nasleep van de Mongoolse invasie (1237-40) die het einde van de Rus betekende, namen de heersers van Moskou pas 500 jaar later de controle over Kiev over. De bewering van de Kyivaanse oorsprong was een handige methode om de Mongoolse en Tataarse elementen die aan de vroege ontwikkeling van Moskou ten grondslag lagen, te ontkennen en Rusland in plaats daarvan een orthodox verleden te geven, met tsaren die blijkbaar door God waren aangesteld.

De territoriale macht van Rusland over de overblijfselen van de Rus’ werd beperkt door het Pools-Litouwse Gemenebest (1569-1795), een bi-federatie van de twee grootmachten van Centraal-Europa. Het grootste deel van de regio die bekend staat als Oekraïne bleef buiten het Russische gezag tot de definitieve verdeling van Polen in 1795.

Wiens invloed?
Oekraïne is een van de grootste staten van Europa en zijn geografie werd beïnvloed door veel meer gebieden dan alleen Rusland. Aangezien Oekraïne oorspronkelijk “grensgebied” betekende, was het grondgebied het doelwit van verschillende koninkrijken – niet alleen Rusland, maar ook het Khanaat van de Krim, het Koninkrijk Polen, en de Habsburgse en Ottomaanse rijken.”

Coverbeeld: https://tinyurl.com/3wvdcrc4

Vertaald met www.DeepL.com/Translator (gratis versie)

download hier het hele stuk dan kun je het verder in het Engels lezen:

Read article

712

Over Europa en energie

Business, Lifestyle, News, Trending

oktober 13, 2021

Uit Newsweek van deze week:

Europa is in de greep van een energiecrisis door de stijgende prijzen voor aardgas, de toegenomen vraag naar fossiele brandstoffen en de naderende winter. Er wordt nu overwogen terug te vallen op steenkool.

Steenkool is de meest vervuilende fossiele brandstof en de Europese landen hebben zich ertoe verbonden alle kolencentrales tegen 2030 te sluiten. In maart van dit jaar was Europa al halverwege dat doel, maar de energieschaarste heeft sommige energieproducenten ertoe gebracht Rusland om meer leveringen van steenkool en gas te vragen, terwijl API2 Rotterdamse steenkoolfutures – een referentieprijs voor steenkool die in Noordwest-Europa wordt ingevoerd – in september met 80 dollar per ton zijn gestegen en de 230 dollar per ton hebben overschreden.

De steenkoolvoorraden zijn ook gestegen naarmate de vraag toenam, doordat Europese producenten als gevolg van de energiecrisis hun toevlucht namen tot steenkool.

Experts die met Newsweek spraken, suggereerden dat steenkool niet de toekomst van de energievoorziening voor Europa is, maar bekritiseerden het huidige energiebeleid van de EU.

Ralph Schoellhammer, een assistent-professor internationale betrekkingen aan de Websteruniversiteit in Wenen, Oostenrijk, wijst op de controverse rond kernenergie.

“In Europa heeft de (energievoorzienings)realiteit nu eindelijk de (verduurzamings)ideologie ingehaald. Klimaatbeleid is voornamelijk geformuleerd door NGO’s en jonge klimaatactivisten, maar is niet gestaafd met hard wetenschappelijke bewijs,” vertelde Schoellhammer aan Newsweek.

Dit wordt vooral duidelijk aan de hand van kernenergie, dat wat betreft CO2-uitstoot een even klimaatvriendelijke manier van energieopwekking is als windenergie. ‘’maar het zijn ideologische bezwaren die ervoor hebben gezorgd dat kernenergie, bijvoorbeeld in Duitsland, in 2022 wordt stopgezet en op dit moment lijkt een ommekeer onwaarschijnlijk.”

“Dit alles veroorzaakt ernstige energietekorten – Zweden moest twee op olie gestookte elektriciteitscentrales opstarten die 140.000 liter olie per uur verbranden, terwijl Zweden tegelijkertijd zes van zijn twaalf kerncentrales heeft gesloten.”

“Politiek gezien lijkt een tijdelijke terugkeer naar steenkool beter ‘verkoopbaar’ is dan een terugkeer naar kernenergie, omdat het sluiten van kerncentrales politiek is gepromoot als een enorm succes voor het milieu,  dat het nooit is geweest,” ging Schoellhammer verder.

“Het grootste probleem is evenwel de terugkeer van stagflatie: De Duitse industriële productie is (door de energieschaarste) in augustus maand op maand met 4 procent gedaald, terwijl de inflatie (als gevolg van goederenschaarste) nieuwe hoogten bereikt van meer dan 4 procent.”

“De afkeer van fossiele brandstoffen was altijd gebaseerd op de fata morgana dat de hele energietransitiehet geen echte gevolgen zou hebben voor de gemiddelde Europeaan.” vertelde Schoellhammer.

“Het risico van op hol geslagen inflatie maakt mensen steeds gevoeliger voor prijsstijgingen en op een gegeven moment zal hierdoor het gebruik van fossiele brandstoffen en kernenergie politiek prevaleren boven vasthouden aan klimaatdoelstellingen.

“Dit kwam al tot uiting bij de Duitse verkiezingen op 26 september, waar kiezers die voor het eerst stemden, zich meer aangetrokken voelden tot de pro-nucleaire FDP dan tot de Groenen”.

“Als de zaken zich zoals nu blijven ontwikkelen, zou dit wel eens de neergang van de Groene beweging kunnen inluiden, aangezien de kosten van de Energietransitie langzaam maar zeker hoger worden dan de offers die met name de lagere klassen bereid zijn te dragen.” Daniel Esty is professor aan de Yale Law School en voormalig commissaris van het Connecticut Department of Energy and Environmental Protection. Hij was ook van 1989 tot 1993 onderhandelaar van de VS over klimaatverandering. Hij stelt dat er meer moet worden gedaan om stimulansen te creëren voor kosteneffectieve hernieuwbare energie.

“Vooruitgang in de richting van een toekomst met schone energie zal vrijwel zeker niet gladjes verlopen. Als de prijzen pieken, neemt de bereidheid van het publiek af om een aanzienlijke premie te betalen om broeikasgasemissies te vermijden. Het beleid moet dus niet alleen gericht zijn op schone energie en hernieuwbare energie, maar ook op goedkopere en betrouwbaardere elektriciteit. In dit opzicht hebben de Europese leiders een aantal ernstige beleidsfouten gemaakt, waaronder de toezegging om kerncentrales te sluiten voordat hernieuwbare energie op grote schaal en tegen concurrerende kosten beschikbaar was.”

Het hele artikel vind je op:

https://www.newsweek.com/gripped-energy-crisis-europe-breaking-climate-promises-coal-gas-1637291?mc_cid=1232cf109a&mc_eid=036ab8eeae

Read article

427

Zij doorzag ze alledrie (Trump, Poetin en Johnson)

Geen onderdeel van een categorie

oktober 11, 2021

Interessant artikel van Lynn Berry en Calvin Woordward van The Associated Press over Witte Huis-adviseur Fiona Hill. Een van origine Britse die Donald Trump tijdens zijn presidentschap briefde over Poetins Rusland is de dochter van de Britse mijnwerker. Zij stelt dat zowel Donald Trump als Wladimir Poetin en ook de Britse premier Boris Johnson aan de macht zijn gekomen door de vernietiging van de zware industrie in de Verenigde Staten, Rusland en in Groot Brittannië sinds de jaren tachtig van de vorige eeuw en door de teloorgang van de industriële klasse. Door het nihilisme en het brede gevoel vergeten te zijn, die dat losmaakte.

Hill die vloeiend Russisch spreekt en verstaat, observeerde deze machtigen als de spreekwoordelijke ‘vlieg op het behang’ die wordt genegeerd maar die alles op haar gemak overziet – en doorziet. De mannen zagen haar letterlijk niet staan en daar maakte zij handig gebruik van door in hun nabijheid heel goed te luisteren, alles te onthouden en op te schrijven.

De veranderingen in de drie landen zijn opvallend vergelijkbaar, deels als gevolg van de vernietiging van de zware industrie. Het resultaat is wat zij een “crisis van kansen” noemt en de opkomst van populistische leiders als Poetin, Trump en de Britse premier Boris Johnson, die in staat zijn in te spelen op de angsten en grieven van degenen die zich achtergesteld voelen.

Ze zei dat ze zich in het Witte Huis zorgen maakte over wat Rusland aan het doen was en naar buiten kwam, nadat ze zich volledig bewust was geworden van dit alles, dat het probleem eigenlijk de Verenigde Staten waren … en dat de Russen gewoon de situatie aan het uitbuiten waren.

Hill noemt Rusland een waarschuwend verhaal, “America’s Ghost of Christmas Future,” als de VS niet in staat zijn een einde te maken aan hun interne politieke verdeeldheid.

“There Is Nothing for You Here,” haar boek dat vorige week uitkwam is, in tegenstelling tot die van andere schrijvers over de regering Trump, niet geobsedeerd door de schandalen. Net als haar afgemeten maar meeslepende getuigenis in Trumps eerste impeachment, biedt het boek een nuchterder, en daardoor misschien verontrustender, portret van de 45ste president.

https://apnews.com/article/donald-trump-fiona-hill-vladimir-putin-russia-europe-f582f211aa82b69092954b7db94bbf4f

Read article