MENU

Zonder categorie
Category

De Europese uitvinder van 2021 (17 juni)

Zonder categorie

juni 11, 2021

De jaarlijkse Europese Uitvindersprijs wordt uitgereikt op 17 juni. Het is een van de meest prestigieuze innovatieprijzen van Europa. De prijs werd in 2006 door het Europese Octrooi Bureau (EPO) in het leven geroepen en wordt nu voor de vijftiende keer uitgereikt aan individuele uitvinders en teams van uitvinders wier baanbrekende uitvindingen een antwoord bieden op de grote uitdagingen van onze tijd.

Ontmoet enkele van de meest inspirerende vernieuwers van vandaag tijdens digitaal evenement op 17 juni, zoals dit Zweedse duo:

Henrik Lindstroem en Giovanni Fili hebben een zonnecel uitgevonden die je overal op kunt afdrukken.
  • Bekijk de uitreiking van de Europese Uitvindersprijs online op donderdag 17 juni 2021 om 19:00 CEST
  • Uitzending op inventoraward.org zal de verhalen van opmerkelijke wetenschappers en vernieuwers onder de aandacht brengen
  • Het publiek wordt uitgenodigd online te stemmen op zijn favoriete uitvinder voor de winnaar van de populaire prijs; poll nu open op popular-prize.epo.org
  • De winnaars van de prijs in alle categorieën worden tijdens het evenement bekendgemaakt
Henrik Lindstroem en Giovanni Fili met hun flexibele afdrukbare zonnecel.

München, 1 juni 2021 – Het Europees Octrooibureau (EOB) houdt op donderdag 17 juni de allereerste digitale uitreiking van de Europese Uitvindersprijs, die kijkers kunnen volgen op inventoraward.org. Deze biedt het publiek over de hele wereld de kans om kennis te maken met uitmuntende uitvinders uit Europa en daarbuiten. De 15 finalisten hebben belangrijke toepassingen bedacht op gebiedvan diagnostiek en ultrasone beeldvorming tot biometrie, duurzame plasticproductie en bescherming van wilde dieren.

De winnaars in elk van de vijf categorieën: Industrie, Onderzoek, KMO’s, Niet-EPO-landen, en Lifetime achievement, staan naast de winnaar van de Publieksprijs. De ceremonie zal door middel van korte films en interviews, met elementen van uitgebreide realiteit, de verhalen belichten van deze opmerkelijke personen en teams die door hun creativiteit, harde werk en doorzettingsvermogen de grenzen van innovatie hebben verlegd.

Hoewel de winnaars van de vijf categorieën van de prijs worden geselecteerd door een onafhankelijke internationale jury, beslist alleen het publiek wie de Publieksprijs ontvangt. Stemmen is eenvoudig en staat open voor iedereen. Tot 17 juni kan op elk moment worden gestemd op popular-prize.epo.org voor uitvinders of teams van uitvinders uit de 15 finalisten van dit jaar. De winnaar wordt tijdens de prijsuitreiking bekendgemaakt.

De 15 finalisten van de Europese Uitvindersprijs 2021 zijn:

Industrie

  • De Noorse uitvinder Per Gisle Djupesland heeft een apparaat ontwikkeld waarmee medicijnen via de neus kunnen worden toegediend met behulp van de eigen uitgeademde lucht van de patiënt.
  • De Duitse chemici Christoph Gürtler, Walter Leitner en hun team gebruiken kooldioxide om groenere kunststoffen te maken.
  • De Nederlandse ingenieur Jan van der Tempel maakt de transfer van en naar offshore-platforms veiliger voor mensen.

Onderzoek

  • Marco Donolato (Italië/Denemarken) en zijn team hebben een apparaat uitgevonden dat magnetische nanodeeltjes gebruikt om knokkelkoorts en andere besmettelijke ziekten op te sporen.
  • Robert N. Grass (Oostenrijk) en Wendelin Stark (Zwitserland) hebben een robuuste methode ontwikkeld voor de opslag van gegevens op basis van DNA.
  • De Franse onderzoekers Mathias Fink en Mickael Tanter hebben een nieuwe ultrasone beeldvormingsmethode uitgevonden waarbij gebruik wordt gemaakt van shear waves.

Niet-EPO-landen

  • De Chinese onderzoekers Bo Pi en Yi He hebben vingerafdruksensoren in onze smartphones in staat gesteld zowel vingerafdrukken als de aanwezigheid van bloedstroom te detecteren – waardoor ze veel veiliger zijn.
  • Kim Lewis en Slava S. Epstein (VS) hebben een apparaat ontwikkeld dat wetenschappers in staat stelt voorheen ontoegankelijke microben te kweken voor de ontwikkeling van geneesmiddelen.
  • De Indiaas-Amerikaanse chemicus Sumita Mitra heeft een tandvulmiddel op basis van nanomaterialen uitgevonden dat ons robuustere, duurzamere en esthetisch mooiere vullingen heeft gebracht.

MKB

  • De Spaanse onderneemster Carmen Hijosa heeft een nieuw materiaal gemaakt van ananasbladeren als alternatief voor leer.
  • De Britse broers Ben en Pete Kibel hebben een innovatief afdekplaatje voor vishaken ontworpen dat kan voorkomen dat de commerciële beugvisserij zeevogels doodt.
  • De Zweedse innovators Henrik Lindström en Giovanni Fili hebben verbeterde flexibele zonnecellen ontwikkeld om onze elektronische apparaten van stroom te voorzien.

Lifetime prestatie

  • De Duitse wetenschapper Metin Colpan heeft efficiënte instrumenten uitgevonden om nucleïnezuren te analyseren en zo de weg geëffend voor een snelle en doeltreffende analyse van genetische gegevens.
  • Het werk van de Duitse natuurkundige Karl Leo heeft geleid tot de ontwikkeling van zeer efficiënte, kosteneffectieve organische lichtemitterende diodes (OLED’s), die nu te vinden zijn in de beeldschermen die we elke dag gebruiken.
  • De Servisch-Amerikaanse biomedisch ingenieur Gordana Vunjak-Novakovic heeft een nieuwe benadering van weefselmanipulatie bedacht, waardoor nieuwe horizonten zijn geopend in de regeneratieve geneeskunde.

Vertaald met www.DeepL.com/Translator (gratis versie)

Read article

128

Nederlander begint winkel in Hongarije

Zonder categorie

juni 1, 2021

Na maanden Corona kun je op de meeste plekken in Europa winkels weer gewoon bezoeken. Helaas hebben sommige in de afgelopen maanden de deuren voorgoed moeten sluiten. Tegelijkertijd zijn er ondernemers die dit het juiste moment vinden om een nieuw avontuur te beginnen. Paul Frisch uit Amsterdam is een van hen. Niet alleen verdient de opening van zijn winkel in de huidige tijd aandacht, maar dat geldt ook ook de lokatie, het verhaal achter de oorsprong van de winkel. De winkel Hello Boglari Bolt is gevestigd in Vértesboglár, een klein en rustig dorpje 50 km ten westen van Boedapest.

Sinds 2014 verdeelt Paul zijn tijd tussen Amsterdam, Vértesboglár en Boedapest. Hoe komt iemand die in Brussel is geboren, in Amsterdam is opgegroeid en in Boedapest heeft gewoond, terecht in een klein Hongaars dorp met 650 inwoners?

Paul’s Hongaarse winkel. (Foto: Paul Frisch)

Paul vertelt dat ooit zijn grootvader van vaderskant een winkel had in Mátészalka zo’n 330 kilometer ten oosten van Boedapest, waar ook de acteur Tony Curtiss (vader van actrice Jamie Lee Curtiss) vandaag kwam. Tegenwoordig zou zo’n winkel een vegyesbolt (levensmiddelen- of kruidenierswinkel) worden genoemd. Tijdens de Duitse bezetting werd de familie Frisch naar de vernietigingskampen gedeporteerd en als een van de weinige overlevenden keerde Pauls vader in 1946 terug. Hij vestigde zich in Brussel en trouwde met een Nederlandse, Paul’s moeder.

Ook al was het niet de vooropgezette bedoeling de verbroken continuïteit van zijn Hongaars-Joodse familiegeschiedenis te herstellen door terugkeer, Paul is er trots op dat hij nu, 76 jaar later, als nazaat, onder dezelfde familienaam weer een winkel heeft geopend in Hongarije. Paul en zijn partner voelen zich veilig en vrij in het Hongarije van 2021. Het maatschappelijke klimaat van verdraagzaamheid daar voelt op dit moment zelfs prettiger dan dat in Amsterdam, stelt hij.

Als jongen in Brussel bezocht hij de Europese school aldaar. Later werkte hij voor het Europees Parlement, onder meer voor het Nederlandse parlementslid Leonie van Bladel. De internationale allure van Frisch’ winkel is te zien aan het assortiment. Hij vertegenwoordigt in Nederland en Belgie een aantal luxeproducten uit onder meer de V.S., Japan en Frankrijk. Deze ‘high-end’-kantoorartikelen, cadeauartikelen en woonaccessoires worden in de winkel moeiteloos gecombineerd met kleine lokale designermerken. Het interieur ademt de sfeer van soortgelijke winkels in Londen, Parijs of Amsterdam. Maar zo ver hoef je in Hongarije dus niet meer te gaan. Adres: 8085 Vértesboglár, Kossuth utca 101A (naast de bushalte). Algemene informatie op Facebook en Instagram.

Foto: www.facebook.com/Helloboglaribolt

Vertaald met www.DeepL.com/Translator (gratis versie)

Read more at: https://dailynewshungary.com/news_to_go/dutch-man-opens-special-designer-shop-in-hungary

Read article

233

Wanderlust Europa – naar Corsica

Zonder categorie

mei 26, 2021

Wandelend over een van de vele langeafstandspaden die Europa rijk is, ervaar je intens het eigen karakter van landschap. Voor mij is het altijd een bron van vreugde om het landschap in me op te nemen en te ervaren hoe dat karakter, langzaam of  ineens, verandert, en ik in een andere omgeving terechtkom. Mijn geluk is compleet als  ik dan ook nog een onverwachtse ontmoeting heb met mens of dier.

Snel gaat het niet natuurlijk, maar als je wandelt, gaat het niet om de afstand die je aflegt, maar om wat je ziet en meemaakt. De grondlegger van het Sloveense wandelpad de ‘Transverzala’  zegt dan ook:

Loop langzaam vriend, dan maak je veel en veel meer mee.

Dit citaat komt uit  ‘ Wanderlust – Europa’  van uitgever Gestalten, in Nederland uitgegeven door Kosmos uitgevers, waarin  een aantal Europese langeafstandspaden worden uitgelicht. Het boek houdt het midden tussen een fotoboek voor de salontafel en een reisgids. Een inspirerend boek, dat doet verlangen naar reizen en avontuur.

In de 5 hoofdstukken: Noord-, Oost- , Zuid-, West- en Centraal-Europa, worden tussen de 4 en 7 wandelpaden uitgebreid besproken.  Verder worden nog 21 wandelingen in 1 kolom  aangeprezen in de ‘bonussecties’.

De schrijver wordt niet genoemd op de omslag, misschien omdat het boek een project was de van de uitgever? Achterin vind ik dat de tekst is geschreven door Alex Roddie, een bergwandelaar en klimmer uit Engeland, en vertaald in het Nederlands door Paul Janse. Ik noem ze toch even als erkenning voor hun werk. Wie al die prachtige foto’s heeft of hebben gemaakt, wordt niet vermeld helaas.

Corsica
Om alvast wat voorpret te hebben, en om te zien of het boek ook praktisch nut heeft, plan ik een reis naar Corsica. Daar wil ik altijd nog eens heen.
Ik ben een echte Nederlandse wandelaar, geen bergbeklimmer dus. De ‘blanke top der duinen’ is zo ongeveer de enige top die ik met regelmaat beklim.  De schrijver is wel een ervaren klimmer, dus als hij zegt dat het een pittige wandeling is, geloof ik hem onmiddellijk.

Informatie uit ‘ Wanderlust’
De Grande Randonnée GR20 van Noord naar Zuid Corsica is 180 km lang, in 12 tot 16 dagen te belopen en volgens Roddie ‘zeer pittig’ . Maar ook een van de mooiste trekkings ter wereld: woest, prachtig, in een mediterraan klimaat. In het zuiden, bij Vizzavona, loopt de route door bos en is wat vlakker. Langs de GR20 zijn berghutten, die van juni tot september bemand zijn. In de meeste berghutten kun je water krijgen. Het is een warme route, dus drink genoeg en zorg voor je watervoorraad. Voor overnachten in de berghutten is in de zomer is reserveren noodzakelijk (een link ontbreekt, die vind je onderaan deze tekst). De belangrijkste informatie is dat je langs een groot deel van de GR20 geen mobiel bereik hebt. De route is goed gemarkeerd, maar neem een kaart mee als voorzorg, en neem een reisverzekering met bergredding.

Mijn Corsicaanse plannen
De informatie maakt mij wel duidelijk dat ik niet de hele route ga lopen. Er is een ‘gemakkelijke’ daghike over een goed gemarkeerd zijpad naar de Monte Stello in Noord-Corsica. Dat zou een mooi alternatief zijn voor mij als ik toch iets van de ruige bergen wil ervaren. Verder ga ik uitzoeken of ik vanaf Vizzavona een stuk zou kunnen lopen. Voor degenen die wel graag de hele route willen en kunnen lopen zet ik hieronder nog wat handige links.

Mijn Indruk van het boek:
Een prachtig boek ter inspiratie, en daarmee een goed startpunt voor je eigen wandelplannen. Voor de concrete uitwerking van je plannen heb je wel meer gedetailleerde informatie nodig.

Handige links
Algemene toeristische informatie over Corsica: www.allesovercorsica.com
Praktische info over de GR 20 in het Frans en het Engels: www.le-gr20.fr
Reserveren van berghutten: https://pnr-resa.corsica

Read article

263

De renaissance van de nachttrein

Travel, Zonder categorie

mei 21, 2021

De nachttrein lijkt een renaissance begonnen. Behalve in Nederland (zie onder aan dit bericht) is er ook een nieuw initiatief in Frankrijk.

De nachttrein Parijs-Nice rijdt weer sinds 20 mei. Frankrijk investeert € 100 miljoen in nachttreinen als onderdeel van de € 5,3 miljard die beschikbaar is voor herstel van de nationale spoorwegsector.

Er zijn momenteel slechts twee nachttreinen in Frankrijk, die Parijs verbinden met Briançon in de zuidelijke Alpen en Rodez in het zuidwesten.

Met de nachttrein kost een reis Parijs-Nice tussen 19 en 29 euro en is de reis niet alleen goedkoper, maar ook milieuvriendelijker dan door de lucht. Volgens Greenpeace verbruikt een vliegtuig voor een vergelijkbare reis zes keer meer energie dan een trein. Een retourvlucht tussen Parijs en Zürich stoot bijvoorbeeld 300 kilo CO2 per persoon uit, tegenover 48 voor de trein.

De nachttrein is niet alleen beter voor het milieu maar heeft ook andere voordelen.

Volgens Adrien Lorret van het collectief ‘Ja tegen de nachttrein’ (https://ouiautraindenuit.wordpress.com/) dat een petitie startte voor behoud van de nachttreinen, is er de mogelijkheid om je fiets in de trein mee te nemen. Het collectief is een initiatief van Franse jongeren uit provinciesteden en van het platteland en beoogt de ontvolking van het platteland tegen te gaan door betere spoorverbindingen.

Promofilmpje SNCF voor de slaaptrein

Het collectief ‘Oui au train de nuit’ zou ook graag zien dat Europa zijn nachttreindiensten uitbreidt, en benadrukt dat “samenwerking het mogelijk zal maken om tickets te verkopen met gegarandeerde aansluittijden tussen treinen van verschillende spoormaatschappijen.”

In december 2020 hebben de Oostenrijkse (ÖBB), Duitse (Deutsche Bahn), Zwitserse (CFF) en Franse (SNCF) spoorwegen aangekondigd dat er vanaf december 2021 Europese nachttreinen rijden op routes waaronder Parijs-Wenen, Zürich-Rome, Parijs-Berlijn en Berlijn-Brussel.

In 2019 maakten 1,5 miljoen mensen gebruik van de Nightjet-treinen die worden geëxploiteerd door het Oostenrijkse bedrijf ÖBB. “We zagen een opwaartse trend vóór COVID-19, met een stijging van 10% in boekingen elk jaar,” merkte ÖBB-woordvoerder Bernhard Rieder op. “In 2019 waren steeds meer jonge mensen, die voorheen goedkope vluchten gebruikten, geïnteresseerd in nachtelijke treinreizen,” voegde hij eraan toe.

Hoewel de coronavirus pandemie een rem heeft gezet op de ontwikkeling van nachttreinen, zei de Oostenrijkse maatschappij dat ze klaar is om al haar routes vanaf 24 mei opnieuw te openen.

In Frankrijk zei de minister van vervoer, Jean-Baptiste Djebbari, in januari dat hij tegen 2030 een twaalftal nachttreinen opnieuw op het spoor wil hebben, te beginnen met de lijn Parijs-Tarbes, die voor het einde van het jaar is aangekondigd.

Zie ook: https://www.treinreiziger.nl/european-sleeper-particuliere-nachttrein/

Zie eveneens: https://fantastischoostenrijk.nl/nieuwe-nachttrein-naar-oostenrijk/

Heel leuk: http://www.night-trains.com/

Uit: EURACTIV. ( https://tinyurl.com/cfwczszn )

Toegift:

NIGHT TRAIN TO LISBON is de indrukwekkende verfilming van het gelijknamige bestseller boek van Pascal Mercier, geregisseerd door Oscarwinnaar Bille August. De film, met hoofdrollen voor Jeremy Irons, Mélanie Laurent, Jack Huston, Bruno Ganz en Charlotte Rampling, beleefde zijn première op het Berlijn filmfestival 2013. Het leven van Raimund Gregorius (Jeremy Irons), een geliefd leraar Latijn en deskundige in oude talen, neemt een bijzondere wending wanneer hij een mysterieuze jonge vrouw behoed haar leven te beëindigen door van een brug te springen. Als de vrouw vervolgens spoorloos verdwijnt laat ze haar jas bij Raimund achter, met daarin een boek van Portugese dokter Amadeu de Prado en een nachttreinticket naar Lissabon. Hij besluit het ticket te gebruiken en al zoekende naar de achtergrond van het boek en de schrijver ontvouwt zich langzaam een tragische liefdesgeschiedenis, vol emotionele intriges en overdenkingen naar de ware zin van het leven.

Read article

Je eerste sneakers

142

De Europese wortels van de sneakers

Zonder categorie

mei 18, 2021

Beeld: pxfuel.com

Sneakers (of sportschoenen als je Brits bent), ooit het symbool van atletiek, zijn hun primaire functie ontgroeid tot commerciële en modieuze objecten van verlangen. Van sportkleding en street style tot catwalk mode, sneakers hebben hun sporen verdiend als culturele handelswaar.

De wereldwijde sneakermarkt werd in 2020 geschat op ongeveer € 70 miljard en zal in 2026 naar verwachting € 106 miljard bedragen. Met zo’n enorme groei is het niet verwonderlijk dat ze als big business worden beschouwd.

De sneakerindustrie heeft zo’n grote vlucht genomen dat een nieuwe tentoonstelling in het Londense Design Museum onderzoekt hoe de schoen een onbetwist cultureel symbool van onze tijd is geworden.

Comfort is king
Het afgelopen decennium heeft er een enorme verschuiving plaatsgevonden in de manier waarop sneakers worden gedragen. Het dragen van een paar sneakers op het werk of bij formele gelegenheden wordt niet langer afgekeurd. Zelfs de Britse etiquette-experts Debrett’s hebben hun goedkeuring gegeven en vinden sneakers sociaal aanvaardbaar voor smart casual gelegenheden.

De aanhoudende dominantie van de athleisure-trend heeft een belangrijke invloed gehad op de groeiende verkoop van sneakers – samen met het streven naar comfort. Tijdens de pandemie nam dit alleen maar toe, omdat mensen door de lockdowns nog meer prioriteit gingen geven aan comfort, wat resulteerde in een stijging van de verkoop van loungewear, athleisure en platte schoenen, zoals sneakers.

Sneakers zijn dan ook niet langer een niche, maar een begeerd modeartikel. Schoeisel is nu de grootste verkopende categorie in de online luxemarkt en sneakers hebben een belangrijke bijdrage geleverd aan deze groei.

Filmpje

High fashion merken van Gucci tot Balenciaga bepalen het tempo in de luxe sneakermarkt. In 2017 werd de Triple S van Balenciaga de grootste verkoper in de luxe sneakermarkt en de populariteit lijkt niet te stoppen.

Om te begrijpen hoe de sneaker is opgekomen om een schoeiselfenomeen te worden, is het belangrijk om zijn erfenis te traceren van functie tot cultureel icoon.


De eerste sportschoenen werden in de jaren 1830 ontworpen door The Liverpool Rubber Company, opgericht door John Boyd Dunlop. Dunlop was een vernieuwer die ontdekte hoe het bovendeel van canvas aan rubberzolen kon worden vastgemaakt. Deze schoenen werden zandschoenen genoemd en werden door de Victorianen gedragen tijdens hun uitstapjes naar het strand.

Historicus Thomas Turner omschrijft de laatste decennia van de 19e eeuw als een tijd waarin industriële vooruitgang en sociale verandering hand in hand gingen met een groeiend enthousiasme voor sportbeoefening, in het bijzonder lawn tennis. Dit resulteerde in de behoefte aan een meer gespecialiseerd type schoeisel, waaraan Dunlop’s rubberen zool kon voldoen. Dunlop lanceerde hun nu iconische Green Flash model in 1929, dat werd gedragen door tennislegende Fred Perry op Wimbledon.

Andere belangrijke sportschoenen uit de 20e eeuw waren onder meer de Converse All Star, ontworpen voor basketbal. Het zijn echter Adidas en Nike die beide de evolutie van de sneaker van sport naar stijl hebben vormgegeven.

De Cortez is de originele hardloopschoen van Nike, ontworpen door medeoprichter Bill Bowerman en uitgebracht in 1972. 2p2play/ Shutterstock

Opgericht door Adi Dassler in Duitsland in 1924 als “Gebrüder Dassler Schuhfabrik”, werd het bedrijf later omgedoopt tot Adidas in 1949. Het merk ontwierp de eerste atletiekschoen met een volledig leren zool en handgesmede spikes, die werd gedragen door Jessie Owens op de Olympische Spelen van Berlijn in 1936.

Nike werd in 1964 door Bill Bowerman en Phil Knight opgericht als Blue Ribbon Sports en werd in 1971 Nike Inc. Dit viel samen met de hardlooprage die Amerika trof. Nike’s eerste commerciële ontwerp was de Cortez, met demping voor hardlopers. De Cortez werd gedragen door Tom Hanks in Forrest Gump, waarmee de culturele status van Nike werd veiliggesteld.

De commercialisering van cool
Onderzoek van de socioloog Yuniya Kawamura naar sneakers definieert drie golven van het fenomeen. De eerste golf in de jaren zeventig werd gekenmerkt door een underground sneakercultuur en de opkomst van hiphop. Het ontwerp van de Samba van Adidas werd een belangrijk voorbeeld van de terrasmode binnen de subcultuur van voetbalfans. In 1986 bracht Run-DMC het nummer My Adidas uit, wat leidde tot een sponsordeal met het merk. Hiermee kreeg de sneaker een diepgewortelde plaats in de populaire cultuur.

De tweede golf van het fenomeen begon in 1984 met de lancering van Nike Air Jordans. Dit gaf aanleiding tot de vercommercialisering van sneakers en hun wenselijkheid als statusartikel, aangewakkerd door steunbetuigingen van beroemdheden. Voor Kawamura wordt de derde golf gekenmerkt door het digitale tijdperk en de daaruit voortvloeiende groei van sneakermarketing en de doorverkoopcultuur.

De wereldwijde doorverkoopmarkt voor sneakers werd in 2019 geschat op 6 miljard dollar (4,6 miljard pond) en zal in 2030 naar verwachting 30 miljard dollar (21 miljard pond) waard zijn.

De groeiende aanwezigheid van “sneakerheads” die sneakers verzamelen en verhandelen, heeft ervoor gezorgd dat ze hun cultstatus behouden. Nike en Adidas brengen routinematig schoenen in beperkte oplage uit die in verband worden gebracht met een beroemdheid, hiphopster of atleet.

Het is niet ongebruikelijk dat mensen tot het uiterste gaan om deze zeldzame modellen te bemachtigen, en de hele nacht in de rij staan. Voorbeelden hiervan zijn Nike Air Yeezy 2 “Red October”, en Air Jordan x 1 Off-White “Chicago”.

Deze schoenen hebben een winkelwaarde van € 150 tot € 300 en worden doorverkocht voor bedragen tussen € 1.500 en € 5.500. De lucratieve wederverkoopmarkt voor sneakers heeft een nieuwe cultus van sneakerenthousiastelingen doen ontstaan die door hun ondernemingsgeest naast persoonlijke inkomsten ook een aanzienlijke hype creëren.

Van sport tot mode, sneakers domineren de consumentenmarkt. Maar ondanks hun overname door de mainstream, behouden sneakers hun coolness als culturele iconen.

Naomi Braithwaite, universitair hoofddocent in modemarketing en branding, Nottingham Trent University

Dit artikel is herpubliceerd uit The Conversation onder een Creative Commons licentie.

Vertaald met www.DeepL.com/Translator (gratis versie)

Read article

104

Fietsen langs de Loire – recept voor eendenborst: magret de canard

Zonder categorie

mei 13, 2021

Open uri20131011 28145 kdgw83
De app van de fietstocht

Eind juli 2017 fietsten vriendin Elly en ik in Frankrijk: van Angers naar Orleans, langs de Loire. We hadden goede herinneringen aan onze fietsvakantie langs de Oostenrijkse Donau, dus we hadden veel zin in ons weekje langs de Loire.

Saumur in de regen

De eerste avond kwamen we druipend en uitgeput aan in ons hotel: het had de hele dag geregend, en langs de Loire krijg je te maken met best wat hoogteverschil, daarop hadden we niet gerekend. Gelukkig hadden we fietsen gehuurd bij een fietsverhuurder[1] die filialen had in ieder stadje dat wij aandeden, dus toen er alweer regen voorspeld werd, hebben we de fiets ingeleverd, lekker de bus gepakt naar Chteau de Villandry en naar het hotel van die avond, en hebben we de dag daarop weer een fiets opgehaald in het volgende stadje.

Een van de laatste dagen overnachtten we in een ‘chambre d’ hôte’ in een kasteeltje in Muides-sur-Loire[1], vlakbij het Château de Chambord. Dat was een geweldige ervaring. De kamers waren enorm groot, ingericht met stijlvol ‘koninklijk’ antiek, en vanaf het terras hadden we een prachtig uitzicht over de Loire. Het weer was inmiddels ook aardig opgeknapt. ’s Avonds hebben wij op advies van de gastheer heerlijk gegeten in ‘Auberge du Bon Terroir’[2] waar klassiek Frans wordt gekookt. Ik at er magret de canard, dat mocht wel na al dat fietsen.
Zo werd de vakantie toch nog onvergetelijk, en zou ik best nog een keer langs de Loire willen fietsen. Maar dan wel graag op een elektrische fiets.


[1] www.chateaudecolliers.com

[2] Auberge-bon-terroir.fr

[1] www.detoursdelaloire.com

Het recept dat nu volgt komt uit de “Larousse Gastronomique” . Ik heb de hoeveelheid botersaus wel aangepast. Het is nu nog ruim voldoende voor 4 personen.

Magret de Canard (4 personen)

De echte ‘magret de canard’ is de borstfilet van de mannelijke eend. De filets hebben een vetlaag en het vlees is iets steviger dan van het vrouwtje.

4 (of 2 grote) eendenborstfilets,

2 sjalotten, gesnipperd

150 ml rode wijn + 4 eetlepels – neem een goede wijn, je proeft het verschil in de saus

60 ml room

175 gr roomboter

Kerf een ruitpatroon in de vetlaag van de filets en bestrooi ze met peper en zout.

Maak dan de botersaus:

Verwarm de gesnipperde sjalotten met de rode wijn in een sauspan en laat de wijn inkoken op hoog vuur totdat de wijn is geabsorbeerd. Voeg de room toe en kook weer in totdat de saus zo dik als siroop is. Haal de pan van de warmtebron, roer twee of drie klonten boter door de saus en laat de saus weer even warm worden. Ga zo door tot alle boter is toegevoegd. De Larousse houdt de saus warm au-bain-mairie, ik zet mijn elektrische pit op 1 en roer af en toe.

Bak de filets in een pan met een dikke bodem, met de vetlaag naar beneden. Er hoeft nog geen boter bij, want het vet smelt en de filet krijgt zo een krokant korstje. Zet het vuur niet te hoog, zo kan het vet langzaam uitbakken. Na 8 minuten moet deze kant goudbruin zijn en krokant. Keer de filets en bak de andere kant. Nu zul je wel een klontje boter moeten toevoegen. De totale baktijd is ongeveer een kwartier. De binnenkant moet rose blijven, zo’n 55 graden.
Haal de filets uit de pan en bedek ze met aluminiumfolie. Schuim het vet in de pan af en voeg 4 lepels rode wijn toe. Laat iets inkoken en voeg een eetlepel van de eerder gemaakte botersaus toe.  Snijd de filets in plakjes en schik ze op borden. Giet dan de wijnjus over de filets en geef de rest van de botersaus er apart bij.

Serveren met haricots verts en/of gebakken champignons, en ik heb daar dan het liefst gewoon gekookte aardappels van goede kwaliteit bij. Dan kan je tenminste een extra schepje botersaus nemen.

De Loire bij Muides-sur-Loire

Read article

150

320

Napoleon’s 200ste sterfdag: 5 mei

Zonder categorie

mei 3, 2021

Eerst ‘Napoleon in tien minuten’, hieronder. Een korte video die je op turbosnelheid bijpraat als je niet veel meer weet dan dat Napoleon Bonaparte die vent was die Europe veroverde door veldslag op veldslag te winnen van de grote mogendheden om daarmee zijn hand al ijdeltuitend zodanig te overspelen dat hij vervolgens elke veldslag verloor, werd verbannen en stierf als banneling.

https://youtu.be/qOxNwU9i-vM

En dan hier Napoleon voor wie er geen genoeg van kan krijgen. https://www.napoleon.org/en/history-of-the-two-empires/articles/the-death-of-napoleon-bonaparte-and-the-retour-des-cendres-french-and-british-perspectives/ over de dood van Napoleon en de terugkeer van zijn overblijfselen naar Frankrijk.

Hier (www.napoleon.org) kan je echt uren zoet brengen want hier wordt op geheel Franse wijze flink uitgepakt over Napoleons grandeur.

In de ogen van veel Fransen is hij nog altijd de grootste veldheer aller tijden en de man die van Frankrijk een modern land maakte. Daarbuiten wordt hij dikwijls gezien als een veroveraar en een tiran, een totalitair heerser, een Hitler avant la lettre. ‘Het Napoleontische rijk was veel meer dan het werk van een enkele man. Het was een militair en civiel bewind, een triomf van verovering en bestuur dat niet zonder bondgenoten, collaborateurs, verwante zielen en discipelen kon. Het was het antwoord van een generatie juristen, politici en generaals die de Revolutie hadden meegemaakt, die veelal leiding hadden gegeven aan die revolutie, maar die nu, in de eerste jaren van de negentiende eeuw, tot de conclusie waren gekomen dat de revolutionaire instituties achterhaald waren en dat Frankrijk in de eerste plaats behoefte had aan orde en stabiliteit.’ (Alan Forrest, ‘Napoleon’. In 2011 verschenen bij Quercus in Londen en in 2013 vertaald uitgegeven door Veen Media, Diemen.)

Antoine Léon Morel-Fatio: Overladen van de stoffelijke resten van Napoleon I van het oorlogsschip de Belle Poule naar het stoomschip Normandie in de haven van Cherbourg, 8 december 1840

Read article

169

Verloren gewaande fresco’s terug

Zonder categorie

april 28, 2021

Bouwvakkers ontdekken verloren fresco’s van de Medici-familie.

Tijdens een restauratie van de Uffizigalerie in Florence stuitten bouwvakkers op de twee fresco’s.

De fresco’s – snel geschilderde werken in waterverf op nat pleisterwerk – die dateren uit de jaren 1600. De schilderingen, waarop leden van de rijke bankiersfamilie Medici staan afgebeeld, zijn vermoedelijk in de 18e of 19e eeuw bedekt en hun bestaan was tot nu toe verborgen en onbekend.

Het muesem voor Italiaanse Renaissanc kunst was oorspronkelijk een gebouw voor de magistraten van Florence en diende als opslagplaats voor de uitgebreide kunstcollectie van de Medici’s.
De grootste en indrukwekkendste van de twee fresco’s, toegeschreven aan de kring van Italiaanse maniëristische schilder Bernardino Poccetti, is een levensgroot portret van Cosimo
II de Medici, de vierde hertog van Toscane en een beschermheer van Galileo. Aan zijn voeten zitten twee vrouwen naast een leeuw en een wolf, allegorieën van de steden Florence en Siena.

“Het was normaal om schilderijen van heersers boven de deuren in regeringsgebouwen te hebben en deze toont de jonge Cosimos die de verovering van Florence’s verovering van Siena,” aldus museum directeur Eike Schmidt.
Het tweede, kleinere fresco is een tondo portret van Cosimo’s vader en voorganger, hertog Ferdinando I de Medici. Beide schilderijen werden waarschijnlijk overgeschilderd toen de kamers een andere bestemming kregen. In een andere kamer vond het team verschillende 18e eeuwse schilderingen met plantenmotieven op de muren en op het gewelf van het plafond.

Uit:Hyperallergic. Vertaald met www.DeepL.com/Translator (gratis versie)

Read article

253

Hongarije 1983 – palacsinta als dessert

Zonder categorie

maart 26, 2021

In 1983 bestond het ‘ijzeren gordijn’ nog, maar er was al wel wat toerisme richting de Oostbloklanden.

Een medestudente vertelde over haar vakantie in Hongarije bij het Balatonmeer: er waren campings aan het water, het was er warm en zonnig in de zomer en alles was heel goedkoop. Meer hoefde ik niet te weten, ik wilde in de zomer naar Hongarije.  Mijn vriend en ik  gooiden onze kampeerspullen in de oude Fiat 127, waarin we in Nederland regelmatig werden aangehouden door de politie, en reden de 1400 km naar Hongarije. Van de reis herinner ik me niet veel meer, maar de grens met Hongarije des te beter. We hebben er een halve dag gestaan. Als je pech had, liet de douane je de hele auto uitpakken. Daar rekenden we al op, gezien onze ervaringen met de Nederlandse politie, maar nee, we mochten gewoon doorrijden.

De grens bij Sopron

Onderweg naar het Balatonmeer keken we wat verbaasd naar het landschap. We zagen zo weinig kleuren, hoe kon dat? Tot we ons realiseerden dat we de Westerse reclameborden misten. Geen schreeuwende teksten en felle kleuren, alleen stoffige wegen en een wat verdord landschap met hier en daar een dorpje.

We namen de eerste de beste camping die we tegenkwamen aan het Balatonmeer, want het was al laat. In het donker zetten we de tent op. De volgende morgen zagen we dat de camping heel vol was, en we geen enkele schaduw hadden. We hadden Oost-Duitse buren van onze leeftijd die ons onmiddellijk uitnodigden voor het avondeten, dus we bleven toch. Het was een diner van blikjes groenten en blikjes vlees, want de Oost-Duitsers mochten maar heel weinig vakantiegeld meenemen. Om zo lang mogelijk te kunnen blijven, hadden ze een hele lading blikken meegenomen. Vers eten was in de communistische landen ook schaarser dan in het Westen. Bij het Balatonmeer waren de supermarkten regelmatig leeg, maar je kon wel altijd gebakken vis en pannenkoekjes kopen bij de stalletjes langs het meer, en er waren ook wat restaurants voor de toeristen.

Camping bij Alsóörs

Het lukte ons een keer om vlees te kopen in de supermarkt. We namen meteen maar flink veel, voor een barbecue met onze buren. De rest van de camping keek verbaasd naar ons gedoe met houtskool, en een Tsjechische buurman was zo aardig om een gasbrandertje te brengen…Tja, leg dan maar eens uit waarom we ons vlees persé op houtskool wilden bakken. We hebben doorgezet, en hadden een hele gezellige avond met onze buren, met veel vlees en – heel bijzonder voor onze buren – cola, want dat was echt Westers. We praatten vooral over de verschillen tussen West en Oost. In Nederland waren we arme studenten,  maar vergeleken met onze buren hadden we veel geld, veel spullen (een eigen auto en een barbecue!) en vooral veel vrijheid.

Parlementsgebouw in Boedapest

Nu het recept voor Palacsinta, Hongaarse pannenkoeken gevuld met kwark, uit een kookboekje uit 1977 dat  ik na de vakantie kocht. De hoeveelheden zijn genoeg voor 4 personen. Je kunt het eten het als dessert, maar het is veel en machtig. Volgens de uitleg in het kookboek is dat ook de bedoeling. Hongaren aten in die tijd vaak een eenvoudig gerecht als hoofdmaaltijd, bijvoorbeeld dikke soep, goulash of een gebonden groentegerecht en vervolgens een voedzaam zoet meel- of rijstgerecht.

Voor de pannenkoeken: 2 eieren, 2 theelepels suiker, 250 gr. bloem, 400 ml melk, snuf zout, boter of olie om te bakken. Maak een glad beslag door de 2 eieren los te kloppen met de suiker en het zout en dan de bloem en melk er door te roeren. Ik begin altijd met ongeveer de helft van de melk, waardoor ik een dik beslag krijg waar ik makkelijk de klontjes uit kan roeren, en voeg dan de rest van de melk bij.

Voor de kwarkvulling:
350 gr magere kwark, 100 gr suiker, 1 groot ei, 1 eetlepel griesmeel, 50 gr. rozijnen, geraspte citroenschil van ongeveer de helft van een citroen.

Splits het ei en roer de suiker door de eierdooier. Klop het eiwit stijf. Vermeng alles behalve het  stijfgeklopte eiwit, en roer dan het eiwit erdoor.

Bak de pannenkoeken zo dun mogelijk en laat ze lichtbruin kleuren. Besmeer ze dun met de kwarkvulling en rol ze op. Leg ze vervolgens kruiselings in een ovenschaal en bak de pannenkoeken een kwartier op ongeveer 180 graden. Uit de oven heb ik er nog wat poedersuiker over gestrooid, maar dat stond niet in het recept.

Read article