MENU

Geen onderdeel van een categorie
Category

Een gesprek over dit project

Geen onderdeel van een categorie

mei 3, 2022

Om onze bedoelingen te verduidelijken, komen we in een serie podcasts allemaal aan het worrd als de initiatiefnemers van The Soul of Europe. In het gesprek dat je hieronder kunt aanklikken, interviewt Floris Hurts. Hij praat met Erwin van den Brink.

Read article

101

De oorlog is economisch en Rusland verliest die

Geen onderdeel van een categorie

april 21, 2022

De oorlog is economisch en Rusland verliest die. Goed om daar even bij stil te staan nu de Russen het offensief in de Donbass zijn begonnen. Goed stuk van het HCSS, Jilles van den Beukel en Julia van Geuns. De markt voor LNG (vloeibaargemaakt aardgas dat per schip wordt vervoerd) verdringt de markt voor pijplijngas en Rusland heeft de LNG-boot gemist. Net als de markt voor schaliegas. Omdat het een maffiastaat is die vanwege zijn byzantijnse intransparantie niet in staat is buitenlandse technologische innovatie in zijn economie te incorporeren.

De Verenigde Staten zijn sterk in beide en dwingen Rusland op de energiemarkt geopolitiek op de knieen. Dat was al begonnen voor de oorlog in Oekraine. De LNG-markt is een kopersmarkt door zijn groeiende aanbod, waarin vooral de verkopers met elkaar moeten concurreren.

De gehele Russische economie bevindt zich op een doodlopende weg omdat zij – en met name de staat – afhankelijk is van olie- en gasexport en verder niets betekenisvols produceert voor de wereldeconomie. De meest succesvolle Russen zijn genaturaliseerd tot Amerikaan en besturen bedrijven als Google ( Sergey Brin) of zijn tech-investeerder zoals Yuri Milner.

Read article

Europese musea in actie voor Oekraïne

Geen onderdeel van een categorie

april 20, 2022

Het Warschau Rising Museum in Polen heeft een Comité voor hulp aan musea van Oekraïne, in het leven geroepen dat vertegenwoordigers van enkele tientallen Poolse musea omvat. De groep wil graag meer internationale hulp krijgen, ook vanuit het VK.

De directeur van de Museum Opstand van Warschau, Jan Oldakowski, zei: “We zijn ervan overtuigd dat het een wereldwijd initiatief moet zijn. De hele internationale gemeenschap moet er alles aan doen om Oekraïense museologen te steunen in hun heroïsche strijd om het cultureel erfgoed te behouden.”

Het museum heeft de steun van de British Council en de Britse ambassade in Polen, maar momenteel zijn er geen Britse musea bij de commissie betrokken.  

Musea helpen musea

Het Network of European Museums Organization (NEMO) heeft een inventarisatie gemaakt van al het werk dat Europese musea momenteel doen om erfgoed en erfgoedwerkers in Oekraïne te helpen. Voor de volledige, actuele lijst en hoe u in contact kunt komen met de organisaties, klik hier.

Financiële steun en materialen voor musea zijn natuurlijk nog steeds erg belangrijk voor het culturele erfgoed van Oekraïne, maar musea kunnen ook andere hulp bieden. Hier zijn enkele andere initiatieven:

Opslagruimte

  • Documentatiecentrum voor verplaatsing, uitzetting, verzoening
  • Berlijn, Duitsland

Het Documentatiecentrum voor Ontheemding, Uitzetting, Verzoening biedt opslagruimte in adequate depots voor cultureel erfgoed dat uit de oorlog is geëvacueerd.

  • Geallieerd Museum
  • Berlijn, Duitsland

Het Allied Museum biedt opslagruimte voor culturele artefacten die zijn geëvacueerd uit het door oorlog verscheurde Oekraïne. Ze zijn een klein museum met beperkte ruimte, maar nemen graag tijdelijk objecten uit Oekraïne in hun opslagfaciliteiten op totdat er misschien een centrale faciliteit is gecreëerd.

  • Anno Museum 
  • Elverum, Noorwegen

In het geval van een noodverplaatsing van grote collecties uit Oekraïne, kan Anno Museum deze opslagfaciliteit aanbieden om deze collecties op één locatie te houden met hoge normen voor collectiezorg en conservering.

  • Museum der Westlausitz
  • Kamenz, Duitsland

Mocht het nodig zijn collecties buiten Oekraïne op te slaan, dan kunnen de musea van het administratieve district opslagruimte bieden in adequate depots, conserveringszorg en indien nodig logistieke ondersteuning tijdens de evacuatie.

  • Nationaal museum voor kunst, architectuur en design
  • Oslo, Noorwegen

Neem contact op met het Rijksmuseum voor Kunst, Architectuur en Design als u veilige opslagruimte of serre-hulp nodig heeft om het onschatbare culturele erfgoed te beschermen tegen uitsterven.

overleg

  • Historisch archief van de stad Keulen
  • Keulen, Duitsland

Het archief biedt consultaties om online hulp te bieden, en wanneer het veilig is om naar Oekraïne te reizen, kunnen ze hulp organiseren bij het bergen van collecties ter plaatse. Bovendien kan het archief opslagruimte bieden in onze geklimatiseerde kluisruimtes. Ze kunnen ook vacuümvriesdrogen van bevroren, eerder door water beschadigde objecten uitvoeren.

Verwelkoming van museumprofessionals en hun families

  • Portugese Vereniging voor Museologie
  • Lissabon, Portugal

Het verwelkomen van museologieprofessionals en hun families. Associação Portuguesa de Museologia zal hen proactieve ondersteuning bieden bij hun integratie in Portugal. APOM zal bureaucratische en institutionele ondersteuning bieden. Het zal ook helpen bij het onderzoeken, inventariseren, conserveren en bewaken van museumcollecties, waaronder: ter plaatse, mocht het veilig zijn om naar Oekraïne te reizen.

  • Europees Solidariteitscentrum
  • Gdańsk, Polen

Er is een ruimte voor de Oekraïense gemeenschap beschikbaar – het Zelfhulpcomité “Oekraïens voor Oekraïners”.

Beurzen

  • Staatsmuseum Auschwitz-Birkenau
  • Oświęcim, Polen

De Stichting Auschwitz-Birkenau heeft in samenwerking met het Auschwitz Museum besloten steun te verlenen. De Stichting heeft een programma gelanceerd voor beurzen voor professionele ontwikkeling op het gebied van conservering van voorwerpen van martelaarschap voor Oekraïense conservatoren, met als doel gelijke kansen op werk te bieden.

Ticketdonaties

  • Musée cantonal des Beaux-Arts de Lausanne
  • Lausanne, Zwitserland

Om te laten zien dat het museum zich inzet voor het helpen van de Oekraïense burgers, werd op 12 en 13 maart de winst van de kaartverkoop gedoneerd aan Chaine du Bonheur, een Zwitserse fondsenwervende organisatie.

Tentoonstellingen en museumruimtes

  • Zeppelinmuseum  
  • Friedrichshafen, Duitsland

Het Zeppelin Museum biedt nu alle Oekraïense burgers gratis toegang tot de tentoonstellingen – en een kans om het museum te gebruiken als hun woonkamer en werkruimte. Het Zeppelin Museum verwelkomt ook graag jonge bezoekers en kinderen. Vanaf het paasweekend wordt het ZeppLab omgetoverd tot een creatieve ruimte voor kinderen.

  • Fins Agentschap voor Erfgoed, Fotocollecties 
  • Helsinki, Finland

De Picture Collections van de Finse Heritage Agency documenteert fenomenen en gebeurtenissen die verband houden met de Russische invasie en oorlog in Oekraïne, bijvoorbeeld sancties en acties tegen Rusland in Finland.

  • Museum voor Moderne Kunst van Warschau 
  • Warschau, Polen

Ze hebben al Oekraïense poëzielezingen, stressverlichtingsworkshops, Oekraïense taallessen voor vrijwilligers georganiseerd en hebben een meer georganiseerde verzameling medische benodigdheden die regelmatig naar Oekraïne worden gestuurd. Ze plannen verdere samenwerking met kunstenaars, schrijvers en activisten in Oekraïne zelf, en produceren een tijdschrift met ’tegenpropoganda’.

Vertaling

Maidan Museum & ICCROM
Kiev, Oekraïne

UNESCO, ICCROM en het Maidan Museum in Kiev (Oekraïne) hebben de handleiding vertaald Bedreigd erfgoed: noodevacuatie van erfgoedcollecties in het Oekraïens. UNESCO ondersteunt de verspreiding van zo’n 2,000 gedrukte exemplaren in heel Oekraïne, naar gebieden met geen of beperkte internettoegang.

Voor meer informatie over hoe musea mede-erfgoedwerkers in Oekraïne kunnen helpen, bekijk de Vereniging van Museum verklaring.TAGS

Read article

106

De Russische invasie van Oekraine

Geen onderdeel van een categorie

maart 29, 2022

https://tinyurl.com/2jutn8kh

Vanuit Oekraïne is de eerste essentiële constatering dat de Russische invasie, die oorspronkelijk bedoeld was om de controle over Kiev veilig te stellen en de regering binnen een week of twee omver te werpen, is mislukt. De opmars naar Kiev lijkt tot staan te zijn gebracht. Uit opiniepeilingen in Oekraïne blijkt dat een enorme meerderheid van 92 % gelooft dat Oekraïne de oorlog zal winnen, zo groot is de ongelooflijke veerkracht van het land geweest. Het beeld dat in de EU bestaat van Oekraïne, zijn bevolking en president Zelensky is volledig veranderd in een beeld van heldendom naast verschrikkelijk menselijk lijden. Zij verdienen een gepast antwoord op het formele verzoek van Zelensky om toetreding van Oekraïne.

Op de top van Versailles van 10 en 11 maart kon de EU slechts een afwachtend antwoord geven en de Commissie verzoeken een advies uit te brengen over het verzoek van Oekraïne, alsmede over dat van Moldavië en Georgië. De gevolgen voor Moldavië, Georgië, Armenië en Azerbeidzjan volgen een patroon van overweldigende (behalve voor Armenië) steun voor Oekraïne, terwijl hun regeringen meer voorzichtige standpunten innemen om Rusland niet tegen zich in het harnas te jagen. Er doen zich ingewikkelde problemen voor in verband met vluchtelingen- en migrantenbewegingen. Moldavië ontvangt meer Oekraïense migranten per hoofd van de bevolking dan zelfs Polen. Armenië en Georgië ontvangen grote aantallen Russische migranten. Wit-Rusland van zijn kant, dat medeplichtig is aan de militaire operaties van Rusland, is nog meer een Russische satellietstaat geworden.

In deze editie van het Eastern Partnership Bulletin van het 3 DCFTAs project, waarvan CEPS de leidende partner is, geven de projectonderzoekers een beknopte analyse van hoe de aanhoudende oorlog in Oekraïne niet alleen gevolgen heeft voor Oekraïne, maar voor alle belangrijke landen in Oost-Europa, waaronder Armenië, Azerbeidzjan, Wit-Rusland, Georgië, Moldavië en Rusland.

Vertaald met www.DeepL.com/Translator (gratis versie)

Read article

150

174

Poetin verenigt de wereld tegen Rusland

Geen onderdeel van een categorie

maart 1, 2022

De toekomst is altijd ongewis en je kunt er op twee manieren naar kijken: met een pessimistische blik en met een optimistische. Ik kies de laatste na het lezen van dit stuik op de site van Newsweek: https://lnkd.in/eeM3KzXC

Ik zie een film, een nieuwe ‘James Bond’: de komiek tegen Dr. No. De soapacteur die zich ontpopt als een dapper, inspirerende open leider die de wereld verrast met een op zijn smartphone opgenomen rede die overal ter wereld nu al als ‘historisch’ wordt gekenschetst, tegen de sinistere KGB-agent die vanuit zijn bunker zijn tegenstanders alleen nog te woord durft te staan gezeten aan een tafel van dertig meter lang, bang als hij is voor een aanslag op zijn leven.

Poetin is er in geslaagd alle gelederen tegen hem te sluiten. Om binnen een week een einde te maken aan de politieke verdeeldheid in Europa en in de Verenigde Staten. Niet alleen verklaren de Republikeinen – Donald Trump incluis! – zich met de democraten solidair tegen Poetin, in de Europese Unie hebben de afvalligen Polen en Hongarije de rijen met de Europese Commissie gesloten.

De Russische militaire campagne in Oekraine is een ongekend drama en de kans dat die gaat leiden tot een slepende bloedige oorlog is niet ondenkbeeldig. Maar aan de andere kant is een autocratisch geregeerd land, dat zich tot een week geleden nog min of meer onder de beschaafde naties schaarde, veranderd in een pariastaat waaraan niemand, zelfs Shell en BP niet, nog moreel zijn vingers wil branden.

Wat dit laat zien is dat er in de 75 jaar sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog in het westen in elk geval een moderne, breed gedeelde publieke moraal is ontstaan die grenzen stelt aan het handelen van regimes als dit handelen de belangen schaadt van de brede burgerij. Burgers komen nu in het ‘geweer’ op eigen initiatief, via de publieke opinie en via hun legitieme regeringen. Zowel uit eigenbelang als ook uit morele verontwaardiging. Wladimir Poetin ziet dat als ‘zwakheid’.

Read article

212

James Bond, de Europese spion

Geen onderdeel van een categorie

januari 25, 2022


Door Rui Lopes, docent Hedendaagse Geschiedenis, Birkbeck University London. Samenvatting uit: The Conversation.

De James Bond blockbuster van vorig jaar, No Time to Die, is doordrenkt van een gevoel van afscheid. Allereerst komt met deze film een einde aan Daniel Craig’s vertolking van de beroemde fictieve spion. Doordat Bond eindelijk zijn ex-vriendin Vesper Lynd vergeeft voor haar verraad in Casino Royale uit 2006, sluit No Time to Die het verhaal af dat 15 jaar geleden begon. Maar het keert ook de misogyne conclusie om van Ian Fleming’s allereerste Bond boek om – met zijn beruchte laatste zin “The bitch is dead now” en 007’s belofte om nooit een vrouw weer misbruik van hem te laten maken.

Er is nog een ander afscheid dat de film doorklinkt. In de eerste Bond-film na Brexit zijn er de nodige visuele, muzikale en thematische verwijzingen naar het verleden die herinneren aan de historische banden met een kosmopolitisch – en dus ook Europees – idee van Groot-Brittannië.

De Bondfilms zijn vaak niet alleen schaamteloos imperialistisch en chauvinistisch, maar ook diep nostalgisch
en ambitieus in hun poging om een wereld te creëren waarin Groot-Brittannië een centrale rol blijft spelen op het
wereldwijde schaakbord van de geopolitiek. Het Britse Imperium wordt belichaamd in de evenwichtige, rechtschapen en onwrikbare geheim agent die eigenhandig tegen onmogelijke verwachtingen in het kwaad overwint.

En toch, zelfs dit Anglo-centrische bastion van patriottische trots deelt een rijke geschiedenis met de rest van het
Europese continent. Zestig jaar al zijn de Bondfilms onderdeel van de Europese populaire cultuur, waarbij: de ‘soft power’ die uitgaat van de James Bondcultus misschien wel een van de grootste culturele invloeden van Groot-Brittannië is op de rest van Europa – en Europa op zijn beurt vormt het perfecte decor voor zijn heldendaden.

De eerste Bond-films met in de hoofdrollen Sean Connery en George Lazenby werden gemaakt vóórdat het Verenigd Koninkrijk formeel toetrad tot wat toen de Europese Economische Gemeenschap (EEG) was. Maar de gevierde De Britse filmcriticus Kim Newman schreef in 1986 in Monthly Film Bulletin (niet online beschikbaar) hoe die vroege Bondfilms van eet af aan gericht waren op een internationale markt. Ze castten sterren van Franse, Duitse en Italiaanse populaire cinema om verleidsters en/of schurken te spelen die een prominente rol speelden.

‘On Her Majesty’s Secret Service’ werd opgenomen in Zwitserland (ski-achtervolgingen!) en op Portugese stranden, om om maar twee locaties te noemen. Het gaf kijkers in en buiten het Verenigd Koninkrijk een indruk van de verschillende Europese landschappen als mogelijke vakantiebestemming op een moment dat de commerciële luchtvaart een toeristische ‘boom’ inluidde.

De serie werd een enorm succes in heel Europa. Alleen al in Frankrijk, bracht ‘Dr No’ bijna het vijfvoudige op van zijn oorspronkelijke productiekosten en ‘Goldfinger’ verkocht meer dan 6 miljoen kaartjes. In West-Duitsland waren de Bondfilms zo populair dat de distributeur de oudere films opnieuw uitbracht samen met elke nieuwe release.

De 007-serie leidde tot een vloedgolf van imitaties en variaties. Richard Rhys Davies’ geeft in The
International Film Guide een opsoming van bijna 300 spionagefilms geproduceerd in Frankrijk, Italië, Spanje en West
Duitsland juist tussen 1964 en 1968. De meeste van deze zogenaamde “Eurospy” films waren coproducties
van verschillende landen, gefilmd op locatie over het hele continent, soms zelfs achter het IJzeren Gordijn.

De verbreiding van het Bond-archetype in de West-Europese cinema en de rol die het speelt in de vorming van een pan-Europese verbeelding was een lowbrow tegenhanger van de weloverwogen en verfijnde media-inspanningen van de officiele instellingen zoals de Europese Commissie en het Europees Parlement om een gemeenschappelijke
Europese identiteit te bewerkstelligen.

In de eerste decennia van de Europese integratie – tegen de achtergrond van de Koude Oorlog –
was de Europse cultuurpolitiek gericht op het uitdragen van gedeelde politieke en sociale waarden van West-Europese democratieën. Het was die culturele identiteit die als brug fungeerde om ideologische grenzen te overstijgen en aantrekkingskracht uit te oegenen op de Oost-Europese landen.

Groot-Brittannië speelde een centrale rol, niet alleen bij die eerste inspanningen, maar ook bij de pogingen om na de val van de Muur in 1990 de centraal- en Oost-Europese landen te laten terugkeren in de moederschoot van Europa. Populaire cultuur en “hoge politiek” waren nooit ver van elkaar verwijderd – maar cultuur kon vrijer reiken over de grenzen dan die beperkte politieke en institutionele publiciteitsinspanningen.

Net zoals Bond bijdroeg tot een verengelsing van de Europese cultuur, zo droegen de Eurospionnen ook bij aan een
een soort Europeanisering van de Britse cultuur. Filmhistoricus Adrian Smith reconstrueerde een grotendeels
vergeten circuit van distributeurs en bioscoopketens die het Verenigd Koninkrijk routinematig voorzagen van
continentale knock-offs van 007 – en niet alleen in de grote steden, maar ook in provinciale bioscopen.
Europese panorama’s in de films voedden het verlangen naar dit continent vol van opwindend avontuur en luxe, zoals bijvoorbeeld te zien is in de schilderachtige sequenties in Parijs, Barcelona en Athene uit 1965’s Agent 007: Mission Bloody Mary.

James Bond’s historische rol als verbinder tussen het Verenigd Koninkrijk en continentaal Europa maakt het logisch dat we hem in No time to die terugzien in Italië, een land dat voorkomt in alle Bondfilms met Daniel Craig (behalve Skyfall. Zulke culturele verstrengeling is zelfs sterker dan diplomatie op topniveau.

Hoewel 007 aan het einde vrede heeft gesloten met zijn verleden, suggereren de naschokken van Brexit dat
Groot-Brittannië nog een tijd nodig zal hebben om zich aan te passen aan zijn nieuwe, post-EU realiteit. Hoewel aan het einde in de aftiteling van de film traditiegetrouw wordt beloofd dat “James Bond zal terugkeren”, blijft het onzeker welke gedaante dit wittedoekkarakter in de toekomst zal hebben. Het is een onzekerheid die griezelig overeenkomt met de relatie van het Verenigd Koninkrijk en Europa – en zijn zoektocht naar een rol in de wereld van vandaag.

Read article

213

Portugal: Vergrijzingsalarm!

Geen onderdeel van een categorie

januari 20, 2022

(Foto: https://feed.jeronimomartins.com/age/ageing-challenge-portugal-europe/)

Door: Ana Fernandes en Paulo Machado (De auteurs zijn verbonden aan de Portugese Vereniging voor Demografie). Gepubliceerd op 15 januari 2022, 8:38 AM

(Deel dit artikel!)

Over enkele dagen gaan de Portugezen weer naar de stembus om hun nationale volksvertegenwoordiger te kiezen. Het gaat om onze collectieve toekomst en wij zien het als onze burgerplicht om de burgers, te beginnen met de politici, te mobiliseren om de kritieke demografische situatie in ons land aan te pakken. Wij zijn van mening dat het demografische vraagstuk in Portugal stoelt op verschijnselen met grote invloed: de vergrijzing van de bevolking, emigratie en de ontvolking van het platteland en het toenemend bestaan door een mondialisering waarop wij niet voorbereid zijn.

Dit zijn de drijvende krachten achter veel van de sociale, economische en politieke problemen waarmee wij worden geconfronteerd. Een samenleving die zich qua bevolking niet vernieuwt, groeit niet en… veroudert. De vergrijzing en ontgroening zijn al lang geleden begonnen in de meest ontvolkte gebieden (met de ontvolking van dorpen en steden in het binnenland).

Zij hebben hun weerslag gehad op de publieke voorzieningenopenbare zoals het onderwijs (minder leerlingen), de gezondheidszorg (meer gebruikers), de sociale zekerheid (met meer uitkeringsgerechtigden).  Ondernemingen vinden steeds moeilijker arbeidskrachten. Dit heeft zijn weerslag op de economie: minder productie en derhalve daling van het BBP.

In de steden wordt de duurzaamheid van de historische centra bedreigd door de vergrijzing van de bevolking. Die trend zal die niet worden gekeerd door betere lokale huisvesting. De behoefte aan arbeidskrachten in de meest industriële gebieden en in vele produktieve sectoren (landbouw, toerisme) neemt overduidelijk toe.

De slechtste manier om het demografische vraagstuk te benaderen is het te onderschatten en te retorisch te reduceren tot de zoveelste uitdaging, hetgeen zo gebruikelijk is in het politieke discours. De ontwikkeling naar een steeds lager geboortecijfer en de emigratie omkeren gaat niet lukken met pappen en nathouden zoals steun voor apothekersuitgaven, onderwijsvouchers, IMI-verlagingen of andere lapmiddelen. Het demografische vraagstuk heeft een systemisch karakter, waarbij de levensomstandigheden en andere zeer relevante subjectieve dimensies een rol spelen. Maar het is ook een cultureel vraagstuk dat te maken heeft met hoe wij onszelf zien als een politiek soevereine gemeenschap met een visie op zijn eigen toekomst.

Bron: https://www.publico.pt/2022/01/15/opiniao/opiniao/demografia-futuro-portugal-posicao-associacao-portuguesa-demografia-1991929

lees ook: https://www.theportugalnews.com/nl/nieuws/2021-11-04/vervroegde-verkiezingen-komen-eraan-voor-portugal/6334

Read article

278

Poetins politiek werkt averechts

Geen onderdeel van een categorie

januari 17, 2022

In het geopolitieke steekspel tussen het Westen en Rusland isoleert Wladimir Poetin zich steeds verder. De Russische inmenging sinds 2014 in de Donbas en de annexatie van De Krim – onderdelen van Oekraïene die etnisch Russisch zijn – hebben het Oekraïense nationalisme aangewakkerd. Oekraïene is Europeser geworden na 1991. Bijna alle satellietstaten van de voormalige Sovjetunie willen bij Europa en haar instituties (de EU en de NAVO) horen. Voor Poetin is dat een ondermijning van de Russische invloedsfeer. Hij ziet niet dat het Europese samenwerkingsmodel van wederkerigheid voor veel jonge Oosteuropese naties eenvoudig aantrekkelijker (want minder bedreigend) is dan de Russische machtspolitiek om afvallige vazalstaten terug in het Moederland te brengen, goedschiks, dan wel kwaadschiks.

Poetin wint tot nu toe de slagen in deze nieuwe Koude Oorlog maar hij kan de oorlog zelf niet winnen. Lees een goede analyse van Ivo van Wijdeven die in 2019 verscheen in de Internationale Spectator

https://spectator.clingendael.org/nl/publicatie/waarom-het-moederland-klein-rusland-niet-kan-loslaten

en een actuele update van de huidige situatie van Olivia Durand die gisteren verscheen op The Conversation, ‘Hoe Russisch is Oekraïene’.

Uit The Conversation:

”Een in 1762 gepubliceerd politiek pamflet beschreef een gesprek tussen “Groot Rusland” en “Klein Rusland”. In de uitwisseling weigerde Klein-Rusland zich te laten reduceren tot een deel van Groot-Rusland en bracht het zijn eigen unieke geschiedenis en identiteit naar voren. In die tijd werd de naam “Oekraïne” nog niet gebruikt om een staat aan te duiden. Maar het zelfstandig naamwoord oekraina – een woord dat in verschillende Slavische talen “grensgebied” betekent – werd al gebruikt om het toekomstige grondgebied aan te duiden: het uitgestrekte steppegebied rond de rivier Dnipro (Dnjepr) en grenzend aan de Zwarte Zee.

De term Klein-Rusland werd geleidelijk verlaten in het tijdperk van het nationalisme, toen 19de-eeuwse Oekraïenssprekende academici en denkers besloten de oude denigrerende term te ondermijnen om het moderne idee van Oekraïne als natie te ontwikkelen. Maar twee eeuwen later, onder het leiderschap van Vladimir Poetin, maakt Rusland gebruik van deze historische vertogen om zijn eigen invallen in onafhankelijk Oekraïne te rechtvaardigen. Hij maakte zijn gevoelens duidelijk in een artikel uit juli 2021, gepubliceerd op zijn presidentiële webpagina, toen hij schreef over Russen en Oekraïners als “één volk – één geheel”.

De hoofdstad van Oekraïne, Kyiv (of Kiev), is herhaaldelijk omschreven als de “moeder der Russische steden”. Kiev was het centrum van het Kievitisch Rus’ (882-1240), een orthodoxe middeleeuwse staat waartoe de Russische leiders – van de tsaren tot Poetin – de oorsprong van hun land herleiden (een afkomst die ook door Wit-Rusland en Oekraïne wordt beweerd). Deze bewering wordt vaak gebruikt om de aanspraken van Rusland op Oekraïens grondgebied te ondersteunen.

Maar dit is een misvatting. Terwijl de voorloper van het Russische rijk, Moskou, verrees in de nasleep van de Mongoolse invasie (1237-40) die het einde van de Rus betekende, namen de heersers van Moskou pas 500 jaar later de controle over Kiev over. De bewering van de Kyivaanse oorsprong was een handige methode om de Mongoolse en Tataarse elementen die aan de vroege ontwikkeling van Moskou ten grondslag lagen, te ontkennen en Rusland in plaats daarvan een orthodox verleden te geven, met tsaren die blijkbaar door God waren aangesteld.

De territoriale macht van Rusland over de overblijfselen van de Rus’ werd beperkt door het Pools-Litouwse Gemenebest (1569-1795), een bi-federatie van de twee grootmachten van Centraal-Europa. Het grootste deel van de regio die bekend staat als Oekraïne bleef buiten het Russische gezag tot de definitieve verdeling van Polen in 1795.

Wiens invloed?
Oekraïne is een van de grootste staten van Europa en zijn geografie werd beïnvloed door veel meer gebieden dan alleen Rusland. Aangezien Oekraïne oorspronkelijk “grensgebied” betekende, was het grondgebied het doelwit van verschillende koninkrijken – niet alleen Rusland, maar ook het Khanaat van de Krim, het Koninkrijk Polen, en de Habsburgse en Ottomaanse rijken.”

Coverbeeld: https://tinyurl.com/3wvdcrc4

Vertaald met www.DeepL.com/Translator (gratis versie)

download hier het hele stuk dan kun je het verder in het Engels lezen:

Read article

458

Elektrische eco-elite

Design, Geen onderdeel van een categorie

december 10, 2021


De stereotype milieuactivist komt uit de middenklasse, en is blij om een paar euro extra uit te geven aan biologische groenten. Hij of zij spendeert veel geld aan kleding van betere kwaliteit en minacht fast fashion vanachter zijn of haar laptop, onderwijl aan een ethisch verantwoorde cappuccino nippend – gemaakt met havermelk, natuurlijk…

Ver verwijderd van zijn beatnik-hippiewortels, lijkt het moderne milieubewustzijn te worden beschouwd als het domein van een welgesteld individu, dat rechtvaardig oordeelt over degenen die kiezen voor producten die niet vriendelijk zijn voor het klimaat (het feit dat goederen die binnen de grenzen van de planeet zijn gemaakt, op de een of andere manier duurder zijn dan hun wegwerptegenhangers is een andere discussie).

En elektrische auto’s, met hun hoge prijskaartje, doen weinig om de perceptie te doorbreken dat groen gaan bedoeld is voor de rijken.

Voor veel consumenten zijn volledig elektrische auto’s een milieuvriendelijk statussymbool. Loop bijvoorbeeld eens door de rijkere buitenwijken van Brussel, en elektrische auto’s zijn er in overvloed. In achtergestelde wijken zijn ze nauwelijks te zien.

Er zijn uitstekende redenen om voor een elektrische auto te kiezen, zoals lagere gebruikskosten en een aanzienlijk lagere milieu-impact. Maar de vraagprijs betekent dat het afwegen van de voor- en nadelen van EV-bezit een zaak blijft van de welgestelden.

Uit EURACTIV’s verslaggeving uit heel Europa blijkt dat elektrische voertuigen voor velen in Oost- en Zuid-Europa nog geen realistische optie zijn.

Een slecht ontwikkelde tweedehandsmarkt voor elektrische voertuigen, verwarring over abonnementen voor oplaaddiensten en bezorgdheid over de degradatie van accu’s (om nog maar te zwijgen van hun autonomie) blijven de invoering van elektrische voertuigen belemmeren, naast vaak genoemde problemen zoals de hoge initiële kosten en een gebrek aan oplaadinfrastructuur.

Uit een onderzoek van EURACTIV blijkt dat nationale stimuleringsmaatregelen de kosten van elektrische voertuigen over het algemeen niet genoeg drukken om betaalbaar te zijn voor de meeste consumenten – sommigen zien de kortingen zelfs als een cadeautje voor degenen die zich waarschijnlijk toch al de volledige vraagprijs zouden kunnen veroorloven.

Bedrijven nemen een groot deel van de elektrische voertuigen voor hun rekening en profiteren van financiële stimulansen om vervuilende voertuigen te laten staan.

Gewapend met advocaten en accountants die worden betaald om de belastingwetgeving te begrijpen, bevinden bedrijven zich in een goede positie om te profiteren van de stimulansen om elektrisch te gaan rijden. Voor individuen met minder middelen is dit een moeilijker voorstel.

Natuurlijk verandert de markt snel, en dit is waarschijnlijk tijdelijk. De Europese Commissie voorspelt dat de prijs van elektrische voertuigen de komende jaren zal dalen en al in 2027 onder de huidige prijs van voertuigen met een verbrandingsmotor zal duiken.

Maar voorlopig is de revolutie van de elektrische auto er een die aan veel Europeanen voorbijgaat.

Lees het volledige verhaal hieronder. https://tinyurl.com/2p8rkm4b

By Sean Goulding Carroll 

Read article